گفتی که

           چو خورشید می زنم سوی تو پر

                                                         چون ماه می کشم شبها ازپنجره سر...!

افسوس

            که خورشید شدی وقت غروب....

                                               اندوه

                                                       که مهتاب شدی وقت سحر.....